Hallo, ik ben Lisa, ben 36 jaar en moeder van 2 kindjes. Omdat ik ziek ben en mijn lichaam niet nog meer ellende wil aan doen EN omwille van mijn kindjes, weet ik dat ik nu echt moet stoppen met roken, nu nog echt willen....
Joepie, eindelijk € 100,00 bespaard. Het gaat eigenlijk steeds beter met het niet roken. De momenten dat ik er aan denk en er behoefte aan heb worden steeds minder. Behalve als het even niet zo lekker gaat, dan duikt dat monstertje op en zegt:"neem een lekker sigaretje, want dan kan je alles veel beter aan". Maar ik luister er niet naar. We houden vol mede niet stoppers!!!
Ik ben een weekje weggeweest op vakantie, vandaar dat ik mijn neus een tijdje niet heb laten zien. Het gaat nog steeds goed, alhoewel ik tijdens de vakantie wat bijzonder moeilijke momenten heb gekend. Het gevoel van lekker relaxen op vakantie en een sigarteje erbij was toch wel heel erg nauw aan elkaar verbonden in mijn brein. Onzin natuurlijk, maar ja. Ik heb wel gemerkt dat ik de 1e maand heel veel aan dit blog heb gehad, maar het ook wel even lekker vond om er een weekje niet op te zitten. Ik denk dat ik ook even afstand neem en mij ga concentreren op andere zaken zoals mijn gezondheid wat veel van mijn energie vergt. Ik blijf natuurlijk wel mijn dagboek aanhouden en zal zo nu en dan ook de status van jullie mede stoppers volgen, maar voorlopig neem ik even een pauze van hier. Iedereen die mij in de afgelopen maand gesteund heeft wil ik bijzonder bedanken, want zonder jullie had ik het echt niet gered en dat meen ik uit het diepst van mijn hart! BEDANKT!
Zo...heb net weer een rondje youtube gedaan over stoppen met roken en alle verschrikkelijke gevolgen die roken kunnen hebben. Het werkt voor mij wel, maar wordt er ontzettend verdrietig van. Ik wil er toch eens een positieve draai aan gaan geven, maar vind dat nog heel erg lastig. Ik kan alle voordelen echt zo opnoemen, maar nu moet ik ze ook nog gaan voelen! En dan bedoel ik niet lichamelijk, maar geestelijk. Pfff, weer lekker diep zo op donderdagavond.
Zo maar uit het niets is daar plotseling die ongelovelijke behoefte aan een sigaret! Verstandelijk gezien heb ik het allemaal op een rij, maar mijn GOD, ik wil zoooooo graag die sigaret. Ik ben chagerijnig, hyper en onrustig. Natuurlijk ga ik hem niet nemen, ik ken alle nadelen en wil ook niet meer roken. En weet ook dat het niet gaat helpen. Maar mijn god, ik haat dit gevoel wat zomaar uit het niets op komt zetten en zo ontzettend sterk is, pfffffffff
Ik ben al weer een eind op weg en ik zit wel beter in mijn vel. Ik merk dat de gedachtes aan roken steeds minder worden. Toch zou het fijn zijn als je niet continue geconfronteerd wordt met rokende mensen. Ze lijken wel overal in de buurt te zijn en mij express te willen verleiden. Maar goed, ik ben niet jaloers op de man die elke middag, als ik mijn kinderen van school haal, in weer en wind bibberend van de kou buiten staat te roken. Ik ben niet jaloers op de moeder die met een peuk in haar hand en een kind achterop de fiets de longen uit haar lijf trapt om haar kind naar school te brengen. En nog steeds kan ik mijzelf niet voor de volle 100% beloven dat ik nooit meer zal gaan roken. Ik heb wel geleerd dat het beter is om dag voor dag te leven. Vandaag rook ik niet en morgen zien we wel weer verder. Zo is het allemaal veel beter te overzien. Dat geld niet alleen voor het niet roken, maar eigenlijk voor alles.
Geniet van gisteren en vandaag, je weet nooit wat morgen brengt!
